Friday, 9 March 2018

വഹീദ - ഒരു പകയുടെ കഥ ( എപ്പിസോഡ് 1 )

നഗര മധ്യത്തിലൂടെ കുതിച്ചുപായുന്ന ആംബുലൻസിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടാണ്അയാൾ ഉണർന്നത്. പാതി ബോധത്തിൽ കട്ടിലിനരികിൽ ഉള്ള മേശയുടെ മുകളിൽ നിന്നും മൊബൈൽ ഫോൺ എടുത്ത് അയാൾ സമയം നോക്കി. പുലർച്ചെ 4 മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. തലേന്ന് രാത്രി സെറ്റ് ചെയ്ത അലാറം ഓൺ ആവാൻ ഇനി 30  മിനിറ്റ് കൂടിയേ ഉള്ളു. ഇനിയും കിടന്നാൽ സമയത്തു എണീക്കാൻ പറ്റില്ലെന്നതുകൊണ്ട് തന്നെ അയാൾ എണീറ്റ് കുളിമുറി ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. വെളുത്ത നിറവും, കട്ടി മീശയും ഉള്ള മുപ്പതിനോട് പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന ഒരാൾ. നല്ല ഉയരവും അതിനൊത്ത തടിയും ഉണ്ടായിരുന്നു അയാൾക്ക്. മുറിയുടെ ജനാലകൾക്കിടയിലൂടെ താഴെയായി മെയിൻ റോഡ് കാണാമായിരുന്നു. അതൊരു ഫ്ലാറ്റ് ആണ്. സൂര്യ വെളിച്ചം എങ്ങും പരന്നു. ഷർട്ട്,പാന്റ്, ഷൂ എല്ലാം ധരിച്ചു അയാൾ എങ്ങോട്ടോ പോവാൻ ഒരുങ്ങുകയാണ്. നല്ല ശരീര പ്രകൃതി ആയതുകൊണ്ടാവാം ഇട്ടിരിക്കുന്ന വേഷം നന്നായി ചേരുന്നുണ്ട്. അവിടെ അയാൾ മാത്രമേ താമസിക്കുന്നുള്ളു എന്ന് വ്യക്തമായിരുന്നു. ഫ്രിഡ്ജ് തുറന്നു കോഴിമുട്ടയും, ബ്രെഡും എടുത്ത് അയാൾ അടുക്കളയിലേക്ക് നീങ്ങി. അപ്പോഴാണ് മേശപ്പുറത്തു നിന്നും മൊബൈൽ റിങ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയത്. അടുക്കളയിൽ നിന്നും എന്തോ തിന്നു കൊണ്ട് അയാൾ ധൃതിയിൽ ഓടി വന്നു. കയ്യിൽ ഒരു ബ്രെഡിന്റെ കഷണവും ഉണ്ട്. ഫോൺ  കയ്യിൽ എടുത്തു. മൊബൈൽ സ്‌ക്രീനിലെ പേര് കണ്ടു അയാൾ ഞെട്ടി. കയ്യിലെ മൊബൈലും ബ്രെഡിന്റെ കഷ്ണം നിലത്തു വീണു.  ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് അയാൾ വിയർത്തു നനഞ്ഞു. ശരീരം ആസകലം കുഴഞ്ഞു തളർന്നു വീണു. ഒരു ഭ്രാന്തനെ പോലെ അയാൾ നിലത്തു കിടന്നു എന്തൊക്കെയോ ആലോചിച്ചു പേടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നിലത്തു ഇഴഞ്ഞു അയാൾ കട്ടിലിന്റെ കാലു പിടിച്ചു എണീറ്റ് മൊബൈൽ എടുത്തു. അത് ഇപ്പഴും റിങ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്. വിറങ്ങലിച്ച ശബ്ദത്തോടെ അയാൾ അതിൽ കണ്ട പേര് വായിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. "വഹീദ".

 തുടരും ...

Tuesday, 6 March 2018

ഇറച്ചിക്കോഴികൾ

പൊട്ടിച്ചിരികൾ നിറഞ്ഞു നിന്ന ആ മുറിയിൽ നിന്നും രണ്ടു ഗ്ലാസ്സുകൾ പരസ്പരം മുട്ടി. ചിയേർസ് !!! ആ ഗ്ലാസ്സുകൾ  പിടിച്ച കൈകൾ 16  വയസ്സിനോട് അടുത്തു  പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന ഒരു പയ്യനും വെള്ള ഷർട്ട് ധരിച്ചു 50 കഴിഞ്ഞ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവിന്റേതുമാണ്. എന്തോ ഒരു സന്തോഷ നിമിഷത്തിന്റെ ആഘോഷമാണ് അത്.

ഇതേസമയം 5  കിലോമീറ്റർ അകലെ, ചോരയിൽ കുളിച്ച ഒരു കൈ നിലത്തു നിന്നും അല്പം ഉയർത്തി ആ യുവാവ് ജീവനു വേണ്ടി യാചിക്കുകയാണ്. അവന്റെഉള്ളിൽ  ഇപ്പോൾ ദേഷ്യവും, പകയും അല്ല. അതെല്ലാം എപ്പഴോ ചുവന്ന നിറമുള്ള ദ്രാവകമായി ഒലിച്ചു പോയിരുന്നു. പാർട്ടി മുദ്രാവാക്യം അല്ല അവന്റെ നാവുകളിൽ വരുന്നത്. മറിച്ചു അവന്റെ ആത്മാവിനോട് അവനുള്ള കടപ്പാടുകൾ ആയിരുന്നു. ആ ആത്മാവിനെ അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും പറഞ്ഞു വിടാൻ അവനു ആവുന്നില്ല. ആ വേദന അവനെക്കൊണ്ട് സഹിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.

ആദ്യമായി വാളെടുപ്പിച്ച അവന്റെ നേതാവ് പതിനാറു ഡിഗ്രി താപനിലയുള്ള  മുറിയിൽ ഭാര്യയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ഉറങ്ങുന്നു. ആ രാത്രിയുടെ പവിത്രത നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാൻ അയാൾ മൊബൈൽ ഫോൺ ഓഫ് ചെയ്തുവെച്ചിരിക്കുകയാണ്.

ഇതേസമയം ഒരു കൊച്ചുവീട്ടിൽ ലൈറ്റ് അണഞ്ഞിട്ടില്ല. അവിടെ ഒരാൾ വീട്ടിലെ ഡൈനിങ്ങ് മുറിയിലെ മേശയിൽ തലവെച്ചു കിടക്കുന്നുണ്ട്. മുറിയിൽ നിന്നും ഇടക്ക് ഒരു ചുമയുടെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നു. എന്തായാലും അവർ ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല. ഇടക്ക് മുറിയിൽ നിന്നും ചോദ്യം വരുമ്പോൾ മറുപടി കിട്ടുന്നുണ്ട്.

അന്ന് രാത്രി കൊന്നു തള്ളിയ എതിർ പാർട്ടിക്കാരന്റെ ആത്മാവിനെ യാത്രയാക്കുന്ന ചടങ്ങായിരുന്നു പൊട്ടിച്ചിരികൾ നിറഞ്ഞ ആ മുറിക്കുള്ളിൽ. കൊല്ലാൻ ഏൽപ്പിച്ചതു തന്നിലെ വിശ്വാസം കാത്തു സൂക്ഷിച്ചു  ഒരു സമൂഹത്തെ വികസനത്തിലേക്ക് നയിക്കേണ്ട രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്.ദൗത്യം ഏറ്റെടുത്തത് തന്റെ യവ്വനം ഉപയോഗിച്ചു സമൂഹത്തെ ലോകത്തിന്റെ  ഉന്നതങ്ങളിൽ എത്തിക്കേണ്ട 16 വയസ്സുകാരൻ. ആ മുറിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന മദ്യക്കുപ്പിയുടെ പകുതി തീർന്നിരിക്കുന്ന  നേരം ആ രാഷ്ട്രീയ നേതാവ് പറഞ്ഞു. ഞാൻ പോവുകയാ. പുലർച്ചെ എന്റെ മകൻ എത്തുന്നുണ്ട്. അവനെ പിക്ക് ചെയ്യണം. കോടികൾ മുടിക്കി അയാൾ തന്റെ മകനെ കൊലപാതകം പഠിപ്പിക്കാൻ അല്ല ഓസ്‌ട്രേലിയയിൽ വിട്ടതെന്ന് ആ മുറിയിലെ എല്ലാവർക്കും ഊഹിക്കാമായിരുന്നു. ആരും അത് നേതാവിനോട് ചോദിക്കാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല. കാരണം, ആ ധൈര്യമുള്ളവൻ ഒരിക്കലും പാർട്ടിക്ക് വേണ്ടി കൊല്ലാൻ നടക്കില്ലല്ലോ.

വെള്ളയിൽ പുതച്ച മകന്റെ ശരീരവുമായി മുറ്റത്തു വന്ന ആംബുലൻസിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടാണ് ആ അച്ഛനും അമ്മയും ഉണർന്നത്. പാതിരാത്രിയോളം ഉറങ്ങാതെ മകനെ കാത്തിരുന്ന അവരുടെ മുന്നിൽ വെള്ള പുതച്ച ഒരു രൂപം. അതിനെ മനുഷ്യ ശരീരം എന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ല. മുഖം വികൃതമായിരുന്നു. കാലുകൾ ആ ശരീരത്തിൽ നിന്നും വേർപെടുത്തിയിരുന്നു. ജീവൻ നഷ്ട്ടപ്പെട്ട ആ ശരീരത്തെക്കാൾ ജീവൻ ഉണ്ടായിട്ടും മരിച്ചു പോയ രണ്ടു ജന്മങ്ങൾ. അതായിരുന്നു അവന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും.

രാവിലെ മൊബൈൽ ഓൺ ചെയ്ത ഒരു വ്യക്തി വിവരമറിഞ്ഞു. കുളി കഴിഞ്ഞു കുട്ടപ്പനായി റീത്തും  വാങ്ങി വീട് ലക്ഷ്യമാക്കി തിരിച്ചു. ശീതീകരിച്ച കാറിൽ നിന്നും ഭൂമിയുടെ താപനിലയിലേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ അവന്റെ നേതാവിന്റെ നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പ് തുള്ളികൾ നിറഞ്ഞു.

ഇതേ സമയം ആസ്ട്രേലിയയിൽ നിന്നും വന്ന മകന്റെ കൂടെ ശീതീകരിച്ച കാറിൽ പറക്കുകയായിരുന്നു മറ്റൊരു നേതാവ്.

അനുയായികളുടെ രക്തത്തിന്റെ ചൂട് കൊടുത്തു പകരം വാങ്ങിയ തണുപ്പ് ആണ് ഓരോ രാഷ്ത്രീയ നേതാവിന്റെയും വീടുകളിലും, ഫ്ലാറ്റുകളിലും, കാറുകളിലും ഇന്നും തണുപ്പേകുന്നത്.

പാർട്ടി അനുയായി എന്നതിലുപരി, ചങ്കുറപ്പുള്ള ഒരു മനുഷ്യൻ ആണ് നിങ്ങൾ എങ്കിൽ പറയൂ നിങ്ങളുടെ നേതാക്കന്മാരോട്.
"എന്ന് നിങ്ങളുടെ രക്തത്തിൽ പിറന്ന ജന്മങ്ങൾ ഞങ്ങളിലേക്കിറങ്ങുന്നോ, അന്ന് മാത്രമേ ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെ അനുസരിക്കൂ"

ഞാൻ വീർപ്പിച്ചെടുത്ത എന്റെ വയർ

പാടില്ലെന്നു പറഞ്ഞു പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ച മനസ്സാക്ഷിയെ പിഴുതെറിഞ്ഞു, ഞാൻ വീർപ്പിച്ചെടുത്ത എന്റെ വയർ.

എന്നെ ഉപദേശിച്ച നികൃഷ്ട ജന്മങ്ങളുടെ വാക്കുകൾ കാറ്റിൽ പറത്തി, ഞാൻ വീർപ്പിച്ചെടുത്ത എന്റെ വയർ.

എന്റെ കള്ളം കണ്ടുപിടിച്ചവനെ പൊന്നു കൊണ്ട് മൂടി,  ഞാൻ വീർപ്പിച്ചെടുത്ത എന്റെ വയർ.

ഒടുവിൽ എനിക്കെതിരായ് തിരിഞ്ഞവനെ തല്ലിയും, കൊന്നും, ഞാൻ വീർപ്പിച്ചെടുത്ത എന്റെ വയർ.

ഒരു നേരത്തെ അന്നത്തിനായ് കരഞ്ഞവന്റെ വിശപ്പകറ്റാൻ എന്നെ ഏൽപ്പിച്ച ചാക്കുകൾ മറിച്ചു ഞാൻ വീർപ്പിച്ചെടുത്ത എന്റെ വയർ.

മണ്ണെടുക്കാതെ, പുഴുവരിക്കാതെ, ശാപങ്ങളേറ്റ, ഞാൻ വീർപ്പിച്ചെടുത്ത എന്റെ വയർ.

#RIP_Madhu

-ശ്യാംലാൽ